Kazimierz Szeptycki (1869–1951)
Hrabia, doktor prawa, poseł, leśnik, prezes Galicyjskiego Towarzystwa Leśnego — a później zakonnik, męczennik i błogosławiony Kościoła.
Kazimierz Szeptycki urodził się 26 listopada 1869 r. w Przyłbicach na terenie dzisiejszej Ukrainy, w rodzinie o starych szlacheckich korzeniach — był synem Jana Szeptyckiego i Zofii z domu Fredro, córki słynnego komediopisarza. Wychowany został w wierze greckokatolickiej.
Po ukończeniu studiów prawniczych (a według części biografów także leśnych) w Krakowie powrócił w rodzinne strony, by opiekować się majątkiem — zgłębiając w swoich rozległych lasach francuską teorię leśnictwa. Żył w czasach, gdy niemal wszystkie lasy były prywatne.
W 1903 r. dołączył do Galicyjskiego Towarzystwa Leśnego; rok później został delegatem GTL we Lwowie i objął stanowisko w zarządzie. Pełnił m.in. funkcję wiceprezesa, a podczas XXIV Walnego Zgromadzenia w Tarnowie został wybrany przewodniczącym Towarzystwa — funkcję piastował trzy lata, do momentu rozpoczęcia posługi duszpasterskiej. Za radą brata, metropolity Andrzeja Szeptyckiego, wstąpił do zakonu, przyjął imię Klemens i w 1913 r. złożył śluby zakonne.
Przeżył obie wojny światowe. Pomagał bratu w opiece nad klasztorami, został zwierzchnikiem metropolity na terenie Rosji i Syberii — i bohaterem, ratującym życie wielu ludzi niezależnie od ich pochodzenia, stanu czy przekonań. Pośmiertnie uhonorowano go odznaczeniem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
W 1947 r., w wieku 78 lat, został aresztowany przez władze radzieckie. Ostatnie lata spędził w więzieniu we Włodzimierzu nad Klaźmą, gdzie zmarł w 1951 r. W 2001 roku papież Jan Paweł II wyniósł go na ołtarze podczas pielgrzymki do Lwowa — jako jeden z 16 przewodniczących Galicyjskiego, a później Polskiego Towarzystwa Leśnego, zaliczany jest do grona katolickich błogosławionych.
Źródło: Zubkowicz, R. (2010). Kazimierz Szeptycki — chairman of the Galician Association of Forestry. SYLWAN, 154(4), 282–287.
